قلب اینترنت

من یک سوال دارم که سالهاست مرا مجذوب خود کرده است، اما ابتدا کمی زمینه.

قبل از اینکه در سال 1986 بهائی شوم، خود را یک آگنوستیک روحانی می دانستم. یکی از نویسندگانی که بیشتر بر من تأثیر گذاشت ویلیام بلیک بود. خطوط مورد علاقه من همیشه این بود:

برای دیدن جهانی در یک دانه شن،
و یک بهشت ​​در یک گل وحشی،
بی نهایت را در کف دست خود نگه دارید،
و ابدیت در یک ساعت

حتی قبل از اینکه با دیانت بهائی روبرو شوم، به این ایده کشیده شدم که بی نهایت می تواند به نحوی در کوچکترین چیزها منعکس شود – اینکه عالم صغیر می تواند جهان کلان را آشکار کند.

لحظه ای که با نوشته های حضرت بهاءالله مواجه شدم، اتفاقی عمیق افتاد. من در رختخواب دراز کشیده بودم و در حال خواندن لوحی بودم که با این جمله شروع می‌شود: «شکوه و جلال برای امروز، روزی چنان پربرکت که اعصار گذشته هرگز نمی‌توانند به رقابت با آن امیدوار باشند». وقتی آن را از ابتدا تا انتها خواندم، تجربه ای عمیقاً عرفانی داشتم که در یک لحظه مرا متقاعد کرد که بهاءالله همان کسی است که ادعا می کند. هیچ وقت آن شب را فراموش نکرده ام

بعدا هفت دره به یکی از آثار مورد علاقه من تبدیل شد، به خصوص تصاویر غنی صوفیانه آن. یکی از گذرگاه ها در وادی دانش از آن زمان تاکنون با من مانده است:

«قلب اتم را بشکن، و در درون آن خورشیدی خواهی یافت».

من اغلب به این فکر کرده ام که بهاءالله از این استعاره چه می خواهد؟

آیا او صرفاً این ایده عرفانی را بیان می کرد که بی نهایت در بینهایت کوچک منعکس می شود، دقیقاً مانند “جهان در دانه ای از شن” بلیک؟ آیا با این تصور صوفیانه ارتباط دارد که هر آفریده ای حاوی نشانه های الهی است؟

یا ممکن است لایه های بیشتری از معنی وجود داشته باشد؟ سخت است که به اکتشافات مدرن فکر نکنیم – شکافت هسته ای، انرژی عظیم نهفته در اتم، کوره های ستارگان و ابرنواخترها که عناصری را که ما خودمان از آنها ساخته شده ایم ساخته اند. البته، من نمی‌خواهم علم مدرن را به متن قرن نوزدهمی برگردانم. اما تصویر به طرز قابل توجهی تداعی کننده است.

من کمتر علاقه مندم که ثابت کنم حضرت بهاءالله فیزیک هسته ای را پیش بینی کرده اند تا اینکه نماد معنوی این قسمت را بفهمم.

آیا کسی می داند که آیا حضرت بهاءالله این تصویر را در جای دیگری از نوشته ها توضیح داده اند یا خیر؟ من دوست دارم افکار شما را بشنوم، به خصوص اگر قسمت های مرتبطی وجود داشته باشد که این موضوع از نامتناهی آشکار شده در به ظاهر کوچکترین واقعیت ها را بررسی کند.