آیا «مشاوره» واقعاً موفق است یا منحصر به فرد؟ آیا خارج از LSA قابل اجرا است؟

من بهایی نیستم اعضای بهائی به من گفته‌اند که فرآیند «مشاوره» چقدر شگفت‌انگیز است و چگونه آرزو می‌کنند که هر تعاملی در روابط شخصی، در محل کار، در مدارس دولتی چنین باشد.

البته من هم شنیده ام که (اهم) بی فایده است و چیز خاصی نیست.

این می تواند هر دو باشد – یا چیز دیگری. و البته، برای برخی موقعیت ها می تواند مناسب باشد و برای برخی دیگر نه. نظر شما چیست؟