یگانگی انسانیت و آزمایش

من با چند سوال دست و پنجه نرم کرده ام و واقعا خوشحال می شوم که بشنوم که بهائیان دیگر چگونه آنها را درک می کنند.

1. یگانگی انسانیت

ایمان به یگانگی و یگانگی بشریت می آموزد، اما وقتی به جهان نگاه می کنم، باور به آن آرمان واقعاً برایم سخت است. افرادی هستند که مرتکب اعمال هولناک می شوند، از دیگران استثمار می کنند، نفرت پراکنی می کنند و به نظر می رسد که پشیمان نیستند. گاهی خودم را در این فکر می کنم، "چرا من باید با چنین افرادی اتحاد بخواهم؟"

من می دانم که وحدت به معنای تایید بی عدالتی نیست، اما هنوز با این ایده مبارزه می کنم که بشریت به عنوان یک کل می تواند واقعاً متحد شود. به نظر می رسد انسان ها عمیقاً معیوب هستند و تاریخ پر از خشونت، تعصب، جنگ و درگیری است.

وقتی به تاریخ بشریت نگاه می‌کنیم، صلح بزرگ غیرممکن به نظر می‌رسد. منظورم این است که همین الان دنیا را تماشا کنید، هنوز پر از خشونت، جنگ است و افراد بد زیادی در جامعه وجود دارند.

چگونه تعالیم بهائی در مورد یگانگی بشریت را با واقعیت ظلم و خودخواهی انسان تطبیق می دهید؟ آیا نوشته هایی از بهاءالله، عبدالبهاء یا شوقی افندی وجود دارد که به شما در درک بهتر این موضوع کمک کرده باشد؟

1. چرا خدا برای ما آزمایش می فرستد؟

سوال دیگری که با آن دست و پنجه نرم می کنم در مورد رنج و امتحان است.

حضرت بهاءالله در کلام پنهان چیزهایی می فرمایند که از خدا امتحان بگیریم و در امتحانات او صبر کنیم. من کاملا نمی فهمم چرا اگر خدا ما را دوست دارد، چرا در وهله اول برای ما دردسر می فرستد؟

این به ویژه برای من سخت است زیرا زندگی من قبلاً سهم خود را در سختی داشته است. گاهی اوقات احساس می‌کنم که از قبل در حال مبارزه هستم، و بعد از آن قسمت‌هایی را می‌خوانم که خدا آزمایش‌ها یا آزمایش‌های بیشتری می‌فرستد، و نمی‌دانم چگونه آن را با عشق و رحمت او آشتی دهم.

چگونه این عبارات را درک می کنید؟ آیا آزمایش‌ها چیزی است که خدا فعالانه می‌فرستد، یا صرفاً بخشی از زندگی در این دنیا هستند؟ چگونه این آموزش را در زندگی خود درک کرده اید؟

من این سوالات را صادقانه می پرسم. من سعی نمی کنم علیه ایمان استدلال کنم یا کسی را تحریک کنم. من واقعاً می خواهم بدانم که بهائیان دیگر در مورد این مسائل چگونه فکر می کنند و آیا نوشته هایی وجود دارد که به آنها کمک کرده است.